تعویض روندها در صنعت خودرو و اثرات آن بر صنعت پلی یورتان
برگردان: دکتر زهرا اسدی
طبیعت خودروهای جدید سواری در اروپا به سرعت در حال تغییر است، زیرا مقررات زیستمحیطی شروع به اعمال محدودیت میکنند و این تغییرات تاثیراتی بر صنعت پلییورتان خواهد داشت، زیرا مواد مورد استفاده در این خودروها در حال تحول هستند.
از هیدروکربنهای مشتقشده از فرایند زغالسنگ-گاز گرفته تا بنزین و گازوئیل، در آغاز قرن گذشته سوخت خودرو از زمان شروع فروش آن به عنوان سوخت موتور، به طرز چشم¬گیری تغییر کرده است. اما به زودی، آخرین موتورهای بنزینی و دیزلی تجاری برای خودروهای سواری در اروپا ساخته خواهند شد، زیرا منحصرا خودروسازان تولید خود را به پیشرانههای برقی تغییر میدهند. طبق گزارشی در Automobilwoche، در اواخر ژوئن 2021، آخرین موتورهای بنزینی و دیزلی ممکن است در سال 2035 در اروپا تولید شوند.
به گفته مدیرعامل Audi، در سال ۲۰۲۵ آخرین مدل جدید با موتور احتراق داخلی به بازار عرضه خواهد شد. این موتورها بین سالهای ۲۰۳۳ تا ۲۰۳۵ از رده خارج خواهند شد. به گفته مدیر فروش Volkswagen در مصاحبهای با یک روزنامه منطقهای آلمانی، این شرکت در حال آماده شدن برای خروج از تجارت خودروهای احتراق داخلی بین سالهای ۲۰۳۳ تا ۲۰۳۵ است.
شرکت General Motors تصمیم گرفته است که از سال ۲۰۳۵ فروش خودروهایی با آلایندگی محلی را متوقف کند و Fiat نیز تصمیم گرفته است که بین سالهای ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۰ به سبد محصولات تمام برقی روی آورد. به گفته Automobilwoche، شرکتهایVolvo ،Jaguar و Smart نیز تعهدات مشابهی را برای بازار اروپا در بازههای زمانی مشابه انجام دادهاند.
فشار بالا
به گفته رئیس کمیسیون اروپا، در اواسط ماه ژوئیه 2021، کمیسیون اروپا یک تاریخ قطعی برای پایان دادن به تولید خودروهای احتراق داخلی در اتحادیه اروپا تعیین خواهد کرد.
وی این سخنان را پس از تابستانی پر از رویدادهای شدید آب و هوایی در نیمکره شمالی، با دمای بیسابقه بالا در عرضهای جغرافیایی بالای کانادا، فنلاند و روسیه، و سیلهای ویرانگر تابستانی در بخشهایی از بلژیک، لوکزامبورگ، آلمان و هلند که در آنها بین 15 تا 27 سانتیمتر باران در ۲۴ ساعت بارید، بیان میکرد. همچنین بارندگیهای شدیدی در چین رخ داد، جایی که طبق گزارش رویترز، 7/61 سانتیمتر باران در چهار روز در شهر ژنگژو، هنان بارید.
به گفته مشاوران LMC Automotive، نکات کلیدی این پیشنهاد که فروش خودروهای سواری جدید در اتحادیه اروپا، نروژ، بریتانیا و ایسلند را پوشش میدهد این است که میانگین انتشار CO2 باید تا سال ۲۰۳۰، ۵۵ درصد کمتر از سال ۲۰۲۱ باشد. این رقم از کاهش 5/37 درصدی که در حال حاضر مورد تقاضا است، سختتر است. انتشار گازهای گلخانهای از وسایل نقلیه جدید باید تا سال ۲۰۳۵ متوقف شود. به گفته LMC Automotive این بدان معناست که خودروهای بنزینی و دیزلی تا آن زمان دیگر قادر به فروش نخواهند بود.
پیشروی طبق برنامه
به گفته مشاوران، این تغییر به این دلیل اعمال شده است که اگر خودروسازان سطح فعلی را به عنوان حداقل در نظر بگیرند و برای آن تلاش کنند، اتحادیه اروپا به هدف خود برای ناوگان خودروهای سواری با انتشار صفر تا سال ۲۰۵۰ نخواهد رسید. این امر عزم قانونی اتحادیه اروپا برای دستیابی به انتشار خالص صفر دی¬اکسید کربن تا سال ۲۰۵۰ از همه بخشها را نقض میکند.
LMC Automotive اعلام کرد که اگر پیشنهاد جدید تصویب شود و این شرکت معتقد است که تصویب خواهد شد، ترکیب خودروهای فروخته شده در سال 2030 با تلاش شرکتها برای دستیابی به هدف، تغییر خواهد کرد. سهم خودروهای برقی باتریدار از 5/51 درصد به 56 درصد افزایش خواهد یافت و سهم خودروهای ترکیبی از 1/7 درصد به 8 درصد از این ترکیب افزایش خواهد یافت. خودروهای ترکیبی کامل (Full hybrid) احتمالا در 9 درصد ثابت خواهند ماند و خودروهای پیل سوختی نیز تنها 1/0 درصد هستند، اما خودروهای نیمه ترکیبی (mild hybrid، نوعی خودرو ترکیبی که در آن یک موتور احتراق داخلی (بنزینی یا دیزلی) با یک موتور برقی کوچک همکاری میکند، اما موتور برقی به تنهایی قادر به حرکت دادن خودرو نیست، مترجم) از جمله خودروهای دارای موتور 48 ولت، سهم خود را از 5/24 درصد به 2/23 درصد از بازار اندکی کاهش خواهند داد. سهم خودروهای موتور احتراق داخلی از 7 درصد بازار در سال 2030 به 3 درصد کاهش خواهد یافت.
هنوز هم تا مدتی در آینده تعداد زیادی خودرو با موتورهای بنزینی یا دیزلی در جادهها و گاراژها وجود خواهد داشت، اما پیشرفتهای پیشرو در بازار همگی برقی خواهند بود. این تغییر در منبع تغذیه، فرصتهایی را برای پلییورتانها به ارمغان میآورد، زیرا خودروسازان قصد دارند وزن را کاهش دهند، عایق صوتی و در نهایت عایق گرمایی را افزایش دهند و در مصرف باتری صرفهجویی کنند.
استقرار
مدیر ارشد مالی شرکت Adient، در یک سخنرانی در اجلاس جهانی خودرو دویچه بانک در اواخر ماه ژوئن 2021، توضیح داد که چرا صندلیها به پلییورتان متکی خواهند بود و اینکه این ماده برای مدت طولانی به عنوان یک جز مهم در فضای داخلی خودرو باقی خواهد ماند. به گفته وی، صندلیها همچنان یکی از پرهزینهترین سامانه¬های داخل خودرو هستند. این سامانه، حیاتی است و با مصرفکننده در ارتباط است. نقاط تماس متعددی دارد و بسیار متمایز است. بسیاری از این تمایزات در خودرو به صورت تغییر ظاهر نمیشوند. برخی از آنها فقط پیچیدگیهایی هستند که واقعا به ارزش تبدیل نمیشوند.
به گفته وی، یکی از رویکردهای Adient در این بازار، همکاری با مشتریان برای کاهش پیچیدگیهای غیرضروری است. و به عقیده مدیرعامل این شرکت، برقیسازی فرصت بسیار خوبی را در اختیار طراحان صندلی قرار میدهد. اگر به مراحل اولیه برقیسازی نگاه کنید، اساسا صندلیهایی که مشتریان استفاده میکردند، با برخی تغییرات جزئی، همان صندلیهایی بودند که در خودروهای معمولی استفاده میکردند. آن¬ها به دنبال پذیرش سریع در یک خودروی برقی بودند، چیزی که به سرمایهگذاری زیادی نیاز نداشته و سرعت یک عنصر کلیدی باشد.
این ترکیب عوامل، این شرکت را که ادعا میکند 30 درصد از سهم بازار صندلی خودرو را در اختیار دارد، قادر ساخت تا 50 درصد از صندلیهای فروخته شده در خودروهای برقی را نیز به خود اختصاص دهد. به گفته مدیرعامل این شرکت، همزمان با گذار مشتریان از معماری خودروهای معمولی به معماری اسکیتبورد، آنها به دنبال فناوری مرتبط با سامانههای صندلی هستند. این موضوع به بحثهایی در مورد بلوک – فاصله بین پایین صندلی و کف خودرو – منجر میشود، زیرا آنها سعی میکنند باتریها را در آن قرار دهند، این فاصله در حال کاهش است و این امر منجر به پیکربندی متفاوتی میشود.
فرصتها، موقعیتها
مدیر ارشد مالی Lear، در جلسه دویچه بانک اعلام کرد که گذار به خودروهای برقی فرصتهای جدیدی را برای طراحی صندلی ایجاد خواهد کرد. به گفته وی، خودروهای برقی فرصتی بینظیر برای مشتریان فراهم میکنند تا مصرف باتری را که امروزه توسط سامانههای سنتی تهویه مطبوع مصرف میشود، کاهش دهند.
با گذشت زمان، شرکت Lear این را به عنوان یک فرصت رشد واقعا عالی برای خود میبیند. این صندلی میتواند از طریق ریزاقلیم خود (microclimate، شرایط اقلیمی بسیار محلی و کوچک، مترجم)، سرنشین را گرم یا سرد کند، برخلاف استفاده تنها از سامانه تهویه مطبوع سنتی. به عقیده وی، این یک فناوری جذاب است که برای مشتریان در حوزه خودروهای برقی ارزشمند است.
شرکت Adient نیز با این نظر موافق بود. به گفته این شرکت، مشتریان به دنبال افزایش بهرهوری حاصل از انتقال گرمایش و تهویه به سامانه صندلی به قیمت حذف واحدهای تهویه مطبوع در صفحه کیلومترشمار هستند. آنها با تغییر معماری خودرو، انتظارات بسیار بیشتری از صندلیها دارند. میتوان آن را به عنوان پروفیل نازکتر در نظر گرفت، بنابراین Adient فناوریای را در این زمینه توسعه داده که میتوان اسفنج پلییورتان را حذف کرد و از سامانه تعلیق بهتری استفاده کرد.»
به گفته مدیر بازار خودرو و ترابری در Huntsman EMAI، تعهد قوی کمیسیون اروپا و اتحادیه اروپا برای کاهش ردپای کربن به صنعت نیز سرایت میکند. صنعت خودروسازی در اروپا تاثیر زیادی بر ردپای کربن منطقه دارد.
تعهد بسیار واضحی برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای وجود دارد. BMW قرار است تا سال ۲۰۵۰ به انتشار صفر گازهای گلخانهای و تا سال ۲۰۳۰ به میزان ۵۰ درصد کاهش انتشار کربن دست یابد. Daimler حتی تهاجمیتر عمل میکند؛ هدف آن انتشار صفر در سال ۲۰۳۵ است. Renault میخواهد تا سال ۲۰۵۰ به انتشار صفر گازهای گلخانهای دست یابد. نقشه راه بسیار روشنی وجود دارد. انتظارات بسیار روشنی وجود دارد که تامینکنندگان آنها متعهد هستند و از آنها برای رسیدن به این اهداف حمایت خواهند کرد. این امر در تمام مراحل زنجیره ارزش به صورت آبشاری جاری شده است.
نکته قابل توجه
به گفته مدیر بازاریابی جهانی Evonik، زیستپایداری فرصتی برای انجام کارهای متفاوت برای تولیدکنندگان اصلی تجهیزات (OEM) و تامینکنندگان رده بالا است. زیستپایداری قطعا به موضوع بحث بیشتری تبدیل میشود. خودروسازان مدتهاست که تحت استانداردهایی فعالیت میکنند که مشخص میکند چه مقدار از خودرو باید قابل بازیافت باشد. با نگاه کردن به صندلی خودرو، ممکن است شباهتهایی با تشکهای بازیافتی وجود داشته باشد، اما صندلیهای خودرو با داشتن حسگرها، کیسههای هوا، گرمایش و غیره، به طور قابل توجهی پیچیدهتر از تشک هستند.
به گفته وی، اساسا، اکثر تولیدکنندگان اصلی تجهیزات (OEM) هنوز صندلیها را از ابتدا طوری طراحی نمیکنند که بازیافت آنها آسان باشد. آنها حاوی گیره، فنر، حسگر، روکشهای چرمی یا پارچهای محکم و سایر قطعات تزئینی هستند. این پیچیدگی، از هم جدا کردن بخشهای مختلف یک صندلی، جداسازی اجزا و دستهبندی آنها در جریانهای زباله را از نظر اقتصادی بسیار گران میکند. اما اگر قوانین تغییر کنند، این وضعیت میتواند در آینده تغییر کند.
به عقیده وی، با نگاه به آینده، این وضعیت تغییر خواهد کرد. در سالهای آینده شاهد خواهیم بود که تولیدکنندگان اصلی تجهیزات (OEM) بیشتری از ابتدا صندلی را طوری طراحی کنند که بازیافت آن آسانتر باشد. در حال حاضر، به لحاظ نظری، میتوان اسفنج را بازیافت کرد، اما در عمل هزینهها بسیار بالاست و در حال حاضر قانونی برای الزام این کار وجود ندارد.
سبزتر و پاکتر
در حالی که دور شدن از موتورهای احتراق داخلی ممکن است تهدیدی برای بسیاری از فناوریها به نظر برسد، شرکت Huntsman دیدگاه متفاوتی دارد. به گفته این شرکت، این یک فرصت بینظیر برای استفاده از مواد سبز در خودروها است، جایی که از نظر تاریخی قیمت و عملکرد تنها دو معیار مهم بودند. قیمت هنوز هم مهم است؛ به همین دلیل است که همه بازیگران در زنجیره ارزش همکاری میکنند تا اطمینان حاصل شود که تمام فناوریها مقرون به صرفه هستند. انتظارات بسیار روشنی وجود دارد که تامینکنندگان آنها متعهد هستند و از آنها برای رسیدن به این اهداف حمایت خواهند کرد. این امر در تمام سطوح زنجیره ارزش جاری شده است.
به گفته شرکت Evonik، به دلیل محدودیتهای انرژی خودروهای برقی، تمرکز زیادی روی سبکسازی وزن خودرو گذاشته شده است. سازندگان خودروهای برقی میخواهند خودروهای خود را سبکتر و کارآمدتر بسازند. اما در خودروهای خودران، دلآشوبی ناشی از سفر میتواند به یک مشکل تبدیل شود؛ زیرا سرنشینان رو به جهت حرکت نیستند. خودروسازان به دنبال استفاده از تجهیزاتی برای غلبه بر این مشکل هستند. اما این امر پیچیدگی و وزن را افزایش میدهد.
اگر تغییر از موتورهای احتراق داخلی به پیشرانه برقی کافی نبود، خودروسازان با چالشهای دیگری روبرو میشوند. در این مورد، مانند بسیاری موارد دیگر، چین پیشرو است. خودروسازان سنتی را میتوان به عنوان طراحان موتور، مونتاژکنندگان خودرو و سازمانهای بازاریابی در نظر گرفت. اگر موتورها به طور کامل با موتورهای برقی به نسبت ساده جایگزین شوند، این امر زمینه را برای بازیگران جدید باز میکند.
به گفته Evonik، در چین، تعدادی از تولیدکنندگان اصلی تجهیزات (OEM) جدید در حال ورود به بازار هستند و خودروهایی را حول محور خواستههای جوانان، مانند صفحه نمایشهای بزرگ و واکنشگرا و ویژگیهای نوآورانه جدید، طراحی میکنند. بسیاری از این تولیدکنندگان اصلی تجهیزات جدید با شرکتهای فناوری مانند Huawei همکاری کردهاند که به آن¬ها فرصتهای بزرگی برای شروع میدهد و رشد قوی را ممکن میسازد. این مشتریان ممکن است نامهای تجاری خودروسازی معتبر را کسلکننده بدانند، زیرا فناوری مورد نظرشان را به آنها نمیدهند. خبر خوب برای صنعت اسفنج پلییورتان این است که، صرف نظر از اینکه این مصرفکنندگان جدید چه نام تجاری خودرویی را خریداری میکنند، میخواهند در آیندهای قابل پیشبینی، وسیلهای راحت داشته باشند. اسفنج پلییورتان برای مدت طولانی ضروری خواهد بود.
منبع:
“Changing Gears”, Urethanes Technology International, August/September 2021, Page 21-23.
